Testowanie pojazdów w ośrodkach testowych takich jak Horiba MIRA ma dwa cele. Z technicznego punktu widzenia umożliwia to dziennikarzom testowanie systemów stabilizacji i manewrów omijania przeszkód w ekstremalnych warunkach. Jednak na głębszym, emocjonalnym poziomie, takie testy pokazują, ile wysiłku faktycznie producenci włożyli w „duszę” samochodu.
W ostatnich latach najciekawszym obiektem takich testów stały się pojazdy elektryczne (EV). Nie chodzi o to, że są idealne, ale o to, że zasadniczo piszą na nowo zasady dynamiki pojazdu i kontroli kierowcy.
Bitwa o oprogramowanie: stabilność kontra kontrola
Jednym z najważniejszych czynników w jeździe sportowej jest faktyczna kontrola kierowcy nad elektronicznymi siatkami bezpieczeństwa samochodu. W nowoczesnych samochodach systemy kontroli trakcji (TCS) i elektronicznej kontroli stabilności (ESC) można znaleźć wszędzie, ale ich wdrożenie różni się radykalnie w zależności od marki:
- Podejście restrykcyjne: Wielu producentów całkowicie blokuje te systemy, przedkładając bezpieczeństwo i odpowiedzialność prawną nad zaangażowanie kierowcy.
- Podejście liberalne: Marki takie jak Hyundai i Kia zapewniają większą swobodę, umożliwiając kierowcy łatwiejsze wyłączanie systemów.
- Niespójne podejście: Niektórzy producenci mają trudności z kalibracją. Na przykład MG 4 daje poczucie całkowitej kontroli aż do momentu rozpoczęcia driftu, po czym system interweniuje agresywnie, wprowadzając samochód w „tryb awaryjny”, który natychmiast zabija pęd.
Ta niespójność jest krytyczna, ponieważ samochód do driftu wymaga przewidywalnego związku między działaniami kierowcy a reakcją samochodu. Jeśli oprogramowanie jest nieprzewidywalne, samochód staje się ciężarem, a nie narzędziem do doskonalenia umiejętności.
Cyfrowy gaz: precyzja a opóźnienie
W epoce linek mechanicznych połączenie pedału z silnikiem było bezpośrednie. Obecnie pedał przyspieszenia jest zasadniczo „urządzeniem żądającym momentu obrotowego”. Naciskając pedał, nie pociągasz za kabel; wysyłasz sygnał cyfrowy do komputera, który decyduje, ile mocy wysłać.
To przejście stwarza dwa różne doświadczenia na rynku pojazdów elektrycznych:
1. Problem z opóźnieniem: Niektórzy producenci, szczególnie w grupie Geely, mają problemy z kalibracją. W Smart #1 objawia się to nagłym wzrostem mocy, przypominającym przypadkowe „uderzenie sprzęgła”, co sprawia, że precyzyjna modulacja przepustnicy jest prawie niemożliwa.
2. Zaleta precyzji: inne pojazdy elektryczne oferują niemal natychmiastowe, precyzyjnie dostrojone sterowanie, dzięki czemu kierowca może kontrolować dostarczanie mocy z chirurgiczną precyzją.
Nowa definicja napędu na wszystkie koła: moment obrotowy a rozkład
Być może najbardziej znaczącą zmianą jest sposób dystrybucji mocy przez silniki elektryczne. Tradycyjne silniki spalinowe (ICE) wykorzystują mechaniczne mechanizmy różnicowe i pakiety sprzęgieł do przenoszenia momentu obrotowego pomiędzy osiami. Z drugiej strony silniki elektryczne mogą reagować znacznie szybciej, ale są ograniczone możliwościami fizycznymi każdego pojedynczego silnika.
Różnicę w „odczuciu” najlepiej zilustruje porównanie dwóch modeli BMW:
| Charakterystyka | BMW M340i xDrive (benzyna) | BMW iX3 (elektryczny) |
|---|---|---|
| Całkowity moment obrotowy | 369 funtów na stopę | 476 funtów na stopę |
| Ograniczenie tylnej osi | Może przesłać wszystkie 369 funtów na stopę na tylną oś | Ograniczone do 321 funtów na stopę (limit silnika) |
| Charakter prowadzenia | Ogniskowanie tylnej osi: Zaprojektowane z myślą o nadsterowności przy wychodzeniu z zakrętów. | Nacisk na napęd na wszystkie koła: Prowadzi się bardziej jak szybkie Subaru, kładąc nacisk na przyczepność. |
Chociaż iX3 ma większy ogólny moment obrotowy, nie jest w stanie naśladować agresywności M340i skierowanej na tył, ponieważ nie może przesłać na tylną oś większego momentu obrotowego, niż jest fizycznie w stanie zapewnić tylny silnik. W rezultacie, podczas gdy benzynowy M340i jest przeznaczony do ślizgania, elektryczny iX3 jest przeznaczony do jazdy na haku.
Chociaż samochody elektryczne mają ogromny moment obrotowy, który ułatwia driftowanie, sposób, w jaki producenci kalibrują oprogramowanie i rozdzielają moc, często sprawia, że są one bardziej stabilne — a czasem bardziej przewidywalne — niż tradycyjne samochody sportowe.
Wniosek
Samochody elektryczne charakteryzują się wyjątkowym paradoksem: mają ogromną moc i natychmiastową reakcję, ale ich cyfrowe mózgi często przedkładają stabilność i przyczepność nad zabawną niestabilność wymaganą podczas driftu. Ostatecznie zdolność samochodu elektrycznego do przekształcenia się w prawdziwy samochód sportowy zależy w mniejszym stopniu od wielkości akumulatora, a w większym od tego, jak dopracowane jest jego oprogramowanie.
