Is dat een motorfiets? Sneeuwscooter? Of is het iets heel anders?
Waarschijnlijk heb je nog nooit zoiets gezien. Het is een beest met 18 wielen, ontworpen door een Fins bedrijf, maar het is niet alleen genoemd naar het aantal wielen. De naam is letterlijk. De naam van het bedrijf is 18Wheels. Het prototype is een nachtmerrieachtige mechanische elektrische auto voor elk terrein, ontworpen door een gekke ingenieur.
Wat het echt gek maakt, zijn de specificaties. Je zou denken dat dit gewoon een grote vrachtwagen is met een extra as. dat is het niet. Dit is 18×18. Elk wiel heeft zijn eigen onafhankelijke ophanging. Elke fiets heeft zijn eigen motor.
“In plaats van een standaard 4×4 krijg je een 18×18-opstelling waarbij elk wiel onafhankelijk trekt en elk wiel dempt.”
Denk na over de koppelcontrole die nodig is om deze grip te beheersen. Wij houden ons niet bezig met differentiële systemen. Het beheert 18 afzonderlijke elektrische systemen die allemaal samenwerken. Auto’s rollen niet alleen. Beklimmen. Het kruipt. Hij zweeft door terrein dat een standaard voertuig met vierwielaandrijving aan flarden zou scheuren.
Het Finse team hierachter speelt niet alleen met speelgoed. Ze bouwen oplossingen waar wegen eindigen en de natuurkunde ingewikkeld wordt. Als je je ooit hebt afgevraagd hoe je zwaar materieel in een moeras kunt laten zakken of een steile rotshelling kunt beklimmen zonder vast te lopen, dan is dit misschien het antwoord.
Het gaat niet om snelheid. Het gaat allemaal om het vasthouden van macht. 18 wielen drukken tegen de grond en zorgen voor een groot tractieoppervlak. Dit voertuig lijkt meer op een wiskundig probleem met wrijvingscoëfficiënten en motortiming dan op een hobby.
De volgende keer dat u een gewone SUV ziet worstelen in diepe sneeuw of modder, denk dan aan 18Wheels. Dit is heel vreemd. Het is elektriciteit. Er zijn 18 manieren om van problemen af te komen.
“Leg” dat de nummers nabootst
Dit is niet zomaar een auto met grote banden. Met dit mechanisme kan de machine een doorlopend spoor nabootsen. Kijk hoe de draagarmen naar achteren kantelen. Ze fungeren als benen en zorgen ervoor dat het voertuig obstakels van 20 centimeter kan overwinnen zonder snelheid te verliezen of te kantelen. Het lijkt alsof hij over terrein loopt.
Je kunt het zien op de prototypebeelden. Hij stapt over een boomstam van ongeveer 20 cm hoog. Hiervoor klappen de draagarmen de draagarmen naar voren. Het resultaat is een voertuig dat zich meer als een tank gedraagt dan een standaard terreinvoertuig.
Stuurcomplexiteit en onderhoudsproblemen
Draaien vereist precisie. De wielen draaien zodat ze in de gewenste richting wijzen. Omdat er zoveel wielen bij betrokken zijn, moet de elektronica ze perfect gesynchroniseerd houden. Eén misstap en de operatie mislukt.
Dus waar gaan we heen vanaf hier? Commerciële levensvatbaarheid is een reëel probleem. Alleen al het aantal wielen kan de kosten verhogen. De mechanische complexiteit maakt onderhoud tot hoofdpijn. U kijkt naar een dure reparatie voor een systeem dat nooit het levenslicht zal zien in een showroom.
Het echte knelpunt is niet het oversteekvermogen. Het gaat om de complexiteit van het onderhoud en de kosten van het onderhouden van veel gesynchroniseerde wielen.
Het is een indrukwekkend technisch staaltje techniek. Of het economisch zinvol is, is een ander verhaal. De technologie bestaat. De markt misschien niet.
