Auto's

MercuryComet 1966: Waarom het werkt

22.10.2026

Het is geen toeval dat Mercurius het middelste niveau heeft bereikt. Toen de eerste poging begin jaren zestig mislukte, verdubbelde het merk zijn inspanningen. Ze hebben de bestaande formule niet gewijzigd. Ze bouwden grotere en krachtigere kometen.

De eerste pogingen mislukten. De markt is aan het veranderen. Consumenten zijn op zoek naar iets substantieels dan een compact product. Mercury had een auto nodig die kon concurreren met de grotere broers van de Ford Falcon, de Fairlane en de Plymouth Valiant.

De tweede poging is geen gokken. Dit is de oplossing. In modeljaar 1966 werd een volledige revisie uitgevoerd. Het platform is nieuw. De vorm is scherper. Om tegemoet te komen aan de groeiende behoefte aan ruimte en aanwezigheid zijn de afmetingen vergroot.

Waarom slaagde deze versie terwijl de vorige versie mislukte?

Onder de motorkap: 289 kubieke inch V8

De kern van het probleem is de aandrijflijn. Mercury bood de bekende zescilinder-in-lijnmotor aan, maar de echte ster was de 289 kubieke inch V8. Dit is meer dan alleen een Ford-onderdeel met een badge. Dit is afgestemd op de specifieke marktpositie van Mercury.

Motoropties	Cilinderinhoud	Paardenkracht (netto)	Koppel (lb-ft)
Inline-6	170 cu-in	101 pk	175 lb-ft
V8 (2 vaten)	289 kubieke inch	200 pk	282 pond-ft
V8 (4 cilinders)	289 kubieke inch	235 pk	300 pond-voet

De 289 V8 was de beste keuze. Hij biedt voldoende koppel voor het invoegen op de snelweg en genoeg toerentalkarakter voor cruisen op de binnenweg. De versie met vier cilinders produceerde 235 pk. Dat was veel vermogen voor een middenklasse auto in 1966.

Chassis en wegligging

De schorsing is niet extreem. Er werd gebruik gemaakt van een massieve achteras en bladveren. De geometrie is echter verbeterd. De voorkant is voorzien van onafhankelijke wielophanging met schroefveren. Deze instelling vermindert de carrosserie in vergelijking met het vorige model.

Is de stuurinrichting handmatig of is het een optioneel tandheugel? Nee, in dit tijdperk werd gebruik gemaakt van een recirculerende kogelstuurinrichting. Het is niet zo nauwkeurig als een modern rack, maar het is voldoende. De wielbasis is verlengd tot 110 inch. De extra lengte verbetert de stabiliteit bij hoge snelheden.

“De Comet uit 1966 was meer dan alleen een grote auto. Het was een radicaal herontwerp van Mercury’s middelgrote auto.”

Stijl en decoratie

Het hoofdgedeelte is een strak ontwerp. De voorzijde is voorzien van een unieke splitgrille. De koplampen zijn afhankelijk van het uitrustingsniveau verborgen achter de glazen deuren of zichtbaar. De Cyclone-modellen hebben een shaker hood-scoop die een agressievere uitstraling geeft.

Het interieur heeft een eenvoudig dashboard. Een analoog instrument. 3-spaaks stuurwiel. De stoel van de Cyclone GT is in kuipstijl. Het comfortabele synthetische materiaal is zeer duurzaam. Het is goed verouderd.

Marktpositionering

Mercury zat tussen Ford en Lincoln. De komeet vulde het gat onder Monterey. Het concurreerde rechtstreeks met de

Vroege kometen overleefden omdat ze saai betrouwbaar waren. In 1966 onderging deze strategie een grote verandering.

Voordat de Mercury Comet-serie in 1966 in de showrooms verscheen, had het merk een nieuwe look nodig. Vijf jaar lang was de Comet slechts een Ford Falcon met een Mercury-grille. De koper wist van de deal. Ze kochten hem omdat hij goedkoper was dan een Mercury van volledige grootte en er beter uitzag dan een Falcon. Het werkt, maar het is niet leuk.

Ben D. Mills, algemeen directeur van de Lincoln-Mercury Division, wist dat het verhaal moest veranderen. Hij is geen marketingexpert. Mills was een van de oorspronkelijke ‘wonderkinderen’ van Henry Ford II. Als u een koude koulutukseltaan insinööri, hänellä op oikeustieteen tutkinto, en hänelle myönnettiin pronssitähti palvellessaan Yhdysvaltain armeijan ilmavoimissa. Samen met Robert McNamara en anderen hielp hij Ford herbouwen uit de ruïnes van de oorlog. Hij weet hoe hij een strak schip moet besturen.

Begin jaren zestig was Mills dus een groot voorstander van duurlopen. Het doel is duurzaamheid. Het klinkt als een wasmiddelreclame, maar er worden auto’s verkocht.

Vier Comet-raceauto’s uit 1964 legden 160.000 mijl af op de Daytona International Speedway. Ze reden gemiddeld ruim 105 km/uur. Ze vestigden 732 FIA-uithoudingsrecords. Een paar jaar later reisde een fabrieksvloot van 1965 Comets van het zuidelijkste puntje van Zuid-Amerika naar Fairbanks, Alaska. 16.247 mijl in 40 dagen. Kilpa-autojen raakttaja Don Bailey, joka tapasi van Alaskassa, kertoi toimittajille, en hij eift edes säätäneet kaasuttimiaan korkeuden mukaan. Er zijn geen problemen. Het is niet nodig om de bougies te vervangen.

Het werkte. Van 1961 tot 1964 verkocht The Comet meer dan de full-size Mercury. Dit werd de best verkochte productlijn van Lincoln Mercury.

Maar in 1965 daalde de verkoop. De ‘duurzaamheid’-hoek is uitgewerkt. Mercury had een troef in petto.

Overgang naar een tussenliggende toestand

De Mercury Comet-serie uit 1966 veranderde dat allemaal. Het probeert niet langer behoorlijk compact te zijn. Het is een echt tussenproduct.

Het vorige model uit 1964-65 was een “premium compact”. Hij is langer en breder dan een Falcon, maar nog steeds kleiner. De komeet uit 1966 werd eindelijk volwassen.

Mercury gaf het coupés en sedans een langere wielbasis. Stijl wordt “belangrijk”. Dit betekent viervoudige koplampen. Lijkt serieus. Ziet er snel uit.

Waarom duurzaamheid in 1966 niet verkocht werd

De focus van marketing is scherp. Duurzaam voor pendelaars. Dragracen is voor liefhebbers.

Mercurius heeft het niet langer over de komeet die een reis naar Alaska overleeft. Ze begonnen te praten over de snelheid in rechte lijn. De komeet van 1966 was niet langer alleen maar een valk met een insigne. Dit is een prestatieplatform.

Mercurius’ echte tussenvorm, Meteor, faalde in 1962-1963. De komeet kwam de leegte binnen. Het is breder. Het was ruimer. Hij valt nu in dezelfde klasse als de Ford Torino, Pontiac Tempest en Chevrolet Nova.

Details van de line-up uit 1966

Kwik doet meer dan alleen je lichaam strekken. Ze hebben de structuur verbeterd. De Comet uit 1966 werd gebouwd voor het middensegment. Hij concurreert rechtstreeks met de drie grote compacte middelgrote modellen.

Het doel van de vier koplampbehandelingen is niet alleen esthetisch. Dit duidt op een verschuiving in positionering. Dit is niet langer een zuinige auto. Dit is een prestatieplatform.

In 1965 daalde de verkoop omdat de duurzaamheidsgimmick zijn beloop had gehad. Kopers willen iets nieuws. Ze willen niet alleen overleven, ze willen winnen.

In 1966 beantwoordde Comet de oproep. Geen 100.000 km meer bij 170 km/uur. Het gaat erom dat je opvalt op een drukke markt.

Hoe de komeet opviel

De Falcon is Amerika’s best verkochte auto. Comet is zijn duurdere neef. Maar in 1966 was de neef volwassen geworden.

Mercury moest de komeet scheiden van zijn Ford-broer of zus. Het helpt als de wielbasis lang is. Viervoudige koplampen zijn nog krachtiger. Dit ontwerp gaf het een aanwezigheid die de Falcon nooit had.

Het is niet langer een compact van tweede keus. Dit is het tussenproduct van eerste keuze.

De Whiz Kids brachten Ford weer tot leven. Nu gebruikt Mills diezelfde precisie om Mercury’s plaats op de markt opnieuw te definiëren. Komeet speelt niet langer een ondergeschikte rol.

Het was klaar om te racen.

1966 Komeet Mercurius gaat middelmatig

De Mercury Comet uit 1966 was meer dan alleen een facelift. Het verandert van klasse. Voorheen was de Comet een compacte auto die zijn botten deelde met de Ford Falcon. De situatie veranderde toen Mercurius de komeet naar een cruciaal nieuw tussensegment verplaatste. Hij stond nu op hetzelfde platform als de Ford Fairlane uit 1966.

Falcon werd een spin-off. Dit maakt gebruik van een kortere versie van de Fairlane/Comet-structuur. Beide voertuigen zijn vanaf nul opgebouwd. Opschalen was logisch. Comet kan eindelijk de strijd aangaan met de grote jongens. Concurreert rechtstreeks met de A-Body-tussenproducten van General Motors. Denk aan Chevelle. Pontiac Tempest of Le Mans. Oldsmobile F-85 en Cutlass. Buick Special en Veldleeuwerik. Het concurreerde ook met de Plymouth Belvedere, Dodge Coronets en Rambler Classics.

Deze zet gaf de Comet een echte munitie in de pk-oorlogen van het midden van de jaren zestig. Het model uit 1966 had eindelijk een V-8-motor van 390 kubieke inch. Voordien was de grootste motor het 289 small block. Het maximale aantal pk’s sprong. De heetste 289 produceerde 225 pk. De 390 van de Cyclone GT produceert 335 pk. Het gewicht steeg niet. Tussen de Cyclone uit 1965 en de GT-hardtops van de GT uit 1966 werd slechts 321 pond toegevoegd.

Details van de komeetopstelling uit 1966

De line-up omvat 4 series: 202, Capri, Caliente en Cyclone. Er zijn ook stationwagons. Voyager en Villager vulden die niche. De basis 202-serie is bescheiden. Alleen beschikbaar voor 2-deurs en 4-deurs sedans. Auto’s zijn kort. Dankzij het achterdek is hij 19,5 cm korter dan andere Comets.

Lengte is hierbij belangrijk. De totale afmetingen van de 202 zijn 195,9 inch. Het volume van de kofferbak is 15 kubieke voet. Vergelijk dit met de 17 kubieke voet van de Capri, Caliente en Cyclone. De 202 is echter nog steeds het best verkochte model. Het was bescheiden. Uitstekende duurzaamheid. De charme ervan blijft hetzelfde. Mensen kopen het massaal.

Waarom deze verandering ertoe doet

De overstap naar een mid-tier platform gaat niet alleen over schaal. Het gaat om overleven. GM domineerde dat segment. Plymouth en Dodge hielden stand. Rambler speelde een rol. Mercurius moet zich ook in de strijd mengen. De 390-motor zorgt voor het vermogen. Het cijfer van 335 pk ziet er op papier goed uit. Betere prestaties in de echte wereld. Minder gewichtstoename. Dit betekent dat de wegligging behoorlijk bleef.

Falcons rol is veranderd. Dit is de optie op instapniveau. Comet nam de prestatiemantel over. De Cyclone GT-badge drukt intentie uit. Kopers die op zoek zijn naar snelheid hebben opties. Degenen die op zoek zijn naar functionaliteit kozen voor de 202. Deze strategie segmenteert de markt effectief.

Vergelijk modellen

Welk model definieert een tijdperk? Voor velen is het de Cyclone GT. Prestatiebadge inbegrepen. Er zit een grote motor in. Capri en Caliente bieden een middenwegaantrekkingskracht. 202 hield de lichten aan. Sales bewijzen hun superioriteit. Het verkoopt het beste. Nee

Capri en Caliente opstelling

Als de Caliente een high-end luxemodel is, zit de Capri er net onder. Hij is verkrijgbaar in twee verschillende stijlen: een vierdeurs sedan en een tweedeurs hardtopcoupé. Deze uitvoering verving de 404-serie die Mercury in 1964 en 1965 aanbood. Het gaat echter niet alleen om de prijs. De standaarduitrusting van de Capri omvat heldere decoratieve strips rond de wiellippen en dorpelpanelen. Het interieur is voorzien van een luxe stuurwiel. De stoelen zijn allemaal van vinyl of een combinatie van vinyl en stof. Ook een afsluitbaar handschoenenkastje is standaard.

Maar het echte comfort vind je in Caliente. Dit is een luxe versie van de Mercury Comet uit 1966. Kies een cabriolet, sedan of hardtop carrosseriemodel. Het interieur voelt duurder aan. Het dashboard en de deuren zijn voorzien van houtnerfranden. De vloer was bedekt met een lusvormig badstoftapijt. Luxe armleuning met welkomstlicht en peddelhandgreep. De bedieningselementen voor verwarming en ontdooiing lichten op. Volledige instrumentatie is standaard. Hetzelfde geldt voor de bestuurdersspiegel.

In 1966 bereikte Mercurius een belangrijke mijlpaal. De miljoenste geproduceerde Comet rolt van de productielijn. Het is een 4-deurs Caliente sedan. Dit is het perfecte getal om op het bord weer te geven.

1966 Komeet Mercury-energieopwekkingssysteem

Macht is geen bijzaak. De motormogelijkheden zijn uitgebreid. Alle Comets, inclusief de stationwagen, beginnen met een keuze uit twee basiseenheden. De meest betaalbare optie is een zescilinder lijnmotor van 200 kubieke meter. Keurt het ontwerp van de duwstang goed. Het vermogen bedraagt 120 pk. Dit is zeer effectief. Bespaar geld aan de pompen.

Als je meer vermogen nodig hebt, is de 289 V-8 een goede keuze. Deze produceerde 200 pk. Een grote sprong. Het geeft de komeet een echt “va-va-boe” geluid.

Naast deze basisconfiguraties bood de catalogus ook een optionele 390 kubieke inch V-8-motor. Deze waren uitgerust met een carburateur met twee cilinders. Het vermogen is afhankelijk van de transmissie. Auto’s met handgeschakelde versnellingsbak hadden 265 pk. Modellen met automatische transmissie verhogen het vermogen tot 275 pk.

Lees meer over deze motoren en hoe ze uw rijervaring zullen veranderen op de volgende pagina.

**Voor meer informatie over verschillende soorten auto’s, zie: **

spierauto
sportwagen

De auto die de Indy 500 uit 1966 leidde, was meer dan alleen maar mooi. Dit is een Cyclone GT-replica die is gebouwd om je een voorsprong te geven. Maar achter de race-kleurstelling schuilt een machine die een aantal serieuze fabrieksstroomopties biedt voor kopers die bereid zijn het geld te betalen.

De meeste zescilinder Comets waren uitgerust met een eenvoudige handgeschakelde transmissie met drie versnellingen. De eerste versnelling was niet gesynchroniseerd. Als u geen dubbele koppeling gebruikt, bestaat het risico dat de tandwielen gaan slijpen. Een volledig gesynchroniseerde transmissie met drie versnellingen is standaard op de V-8-modellen. Als u de voorkeur geeft aan een automatische transmissie, kunt u kiezen voor de Multi-Drive Merc-O-Matic. V8-eigenaren hebben ook een op de vloer gemonteerde vierversnellingsbak, behalve op wagons.

Cycloonpakket en lichaamsmodel

Het prestatiebadge van de Comet was de Cycloon. Als sedan kon je hem niet krijgen. Alleen hardtops met kuipstoelen of cabriolets komen in aanmerking. De cabriolet was dat jaar een nieuwe toevoeging aan de line-up. Alle Comet cabriolets zijn voorzien van een glazen achterruit en een vijflaags stoffen dak.

De Cyclone werd standaard geleverd met een 289 V-8 met dubbele loop. Het was betrouwbaar. Het was voldoende. Maar het echte verhaal is het GT-optiepakket.

Onder de motorkap: 390 V-8 GT-specificaties

Het GT-pakket bracht een aangepaste 390 V-8 mee. Hij produceert 335 pk bij 4800 tpm. Het koppel bereikt 427 lb-ft bij 3.200 tpm. Dat is een sterke curve voor een muscle car uit het midden van de jaren 60.

De technische veranderingen zijn merkbaar. Dubbele uitlaten vervangen de standaarduitlaat van de Comet 390. Dit verbetert het opruimen enorm. De hydraulische nokkenas bracht de kleppen 0,48 inch omhoog. Een standaard big block kan slechts een lift van 0,40 inch bereiken.

De compressieverhouding bedraagt 10,5:1. Dit is één punt hoger dan de mildere big-block varianten. Een Holley-carburateur met vier cilinders en boringen van 1.562 inch voedt het mengsel.

Visueel omvat het pakket een verchroomde motorbekleding. De glasvezelkap heeft dubbele scheppen. Ze zagen er agressief uit. Ze waren niet functioneel.

Transmissieopties en GTA-versies

De Cyclone GT wordt standaard geleverd met een volledig gesynchroniseerde handgeschakelde versnellingsbak met 3 versnellingen. Het was schoon. Het is heel direct.

Voor nog eens $188 kunnen kopers kiezen voor de “vier op de vloer”-optie. Dit spreekt puristen aan die maximale controle willen over hun versnellingskeuze.

Er is een andere route voor degenen die automatische snelheid willen met handmatige bediening. Voor $ 2 krijg je een GT-exclusieve Sport Shift Merc-O-Matic. Dit is geen gewone automatische transmissie. Er zijn selectorslots voor het eerste en tweede bereik. De transmissie kan in een lage versnelling worden vergrendeld. Je zou hem voor langere tijd op de tweede plaats kunnen houden.

Wanneer de hete Cyclone wordt uitgerust met deze unieke doos, krijgt hij een nieuwe naam: GTA. Dit is een subtiel verschil. Dit betekent dat het technologie heeft om je uitrusting langer binnen het vermogensbereik te houden.

In 1966 beseften maar weinig eigenaren dat hun middelgrote coupé iets ernstigs verborgen hield. De Mercury Cyclone GT uit 1966 had een motor van 410 pk. Dit is geen basisspeelgoed. Het GT-pakket voegt sterke veren toe. Wat volgt zijn zware schokken. Stabilisatoren zorgen voor een strakker rijgedrag. De motorventilator met “Power Booster”-koelfunctie voorkomt dat de V8-motor overkookt.

De hoogte van het voertuig is laag ingesteld. De wielen zijn stevige 5,5 inch velgen. Rolt op 7,75×14 nylonkoordbanden. Geaccentueerd met rockerstrepen aan de zijkanten. Op de deur staat een speciaal insigne.

Prijs- en verkoopdominantie

De prijzen voor de basis Cyclone GT beginnen bij $ 2.891. Dat cijfer lijkt hoog voor een middenklasse auto. Het toevoegen van opties verhoogt de prijs snel. Tegen een meerprijs zijn 4-voudig elektrisch verstelbare stoelen verkrijgbaar. Een klok die een vleugje luxe toevoegt. De toerenteller schreeuwt prestaties. De prijs van elektrische ramen, remmen en stuurinrichting blijft stijgen. Een AM/FM-radio maakt het lijstje compleet. Een volledig beladen GT kost gemakkelijk meer dan $ 3.500.

Maakt het kopers uit? Ja. De Mercury Cyclone GT-cabriolet was het tempo van de Indianapolis 500 uit 1966. Deze publiciteit verhoogde de verkoop. De Mercury GT verkocht twee keer zoveel als de reguliere Cyclone.

De cijfers liegen niet.

GT-hardtops: 13.812 eenheden
GT-cabriolet: 2.158 eenheden
Standaard hardtops: 6.889 stuks
Standaardragtops: 1.305 stuks

GT domineerde de showroom.

Komeetstationwagens

De Comet stationwagen was geen grote verkoper. Minder kopers kiezen deze boven de Cyclone GT. Deze bieden praktische functies. Een dubbelwerkende achterklep is standaard. Deze nieuwe functie is ook beschikbaar op de Fairlane, full-size Ford en Mercury.

De Villager heeft standaard een tweezijdige achterklep. Voyager vereiste extra betaling voor dezelfde functies. Beiden verschilden tussen de twee. De zijkanten van de Voyager zijn eenvoudig. Villager is voorzien van “Walnut” di-noc zijpanelen en achterklep.

Beide wagons hebben een wielbasis van 113 inch. Andere carrosserievarianten hebben een langere wielbasis van 116 inch. Met de rugleuningen van de tweede zitrij neergeklapt bedraagt de laadlengte 109,5 inch. De laadcapaciteit bedraagt 85,2 kubieke voet. Voeg nog eens 8,5 kubieke voet toe onder het achterdek voor meer ruimte.

Het interieur is geheel van vinylmateriaal. Kopers kunnen kiezen voor een naar achteren gerichte derde zitplaats met veiligheidsgordels. Het imperiaal is optioneel. Er is ook een elektrische ramen achteraan toegevoegd.

Waarom gestapelde koplampen gebruiken?

Waarom heeft de Mercury Comet gestapelde koplampen? Er zijn geen andere auto’s in de familie. De Ford Fairlane uit 1965 beschikte niet over deze apparaten. De grote Mercurys van 1965 waren niet anders. Motor Trend stelde deze vraag.

Ontwerper Bill Shenk van Comet Styling Studio gaf de duidelijkste uitleg. Hij legde dit uit in een boekje uit 1997. Het thema van de gestapelde koplampen begon in de Mercury-studio in 1962-1963.

Ford Motor Company-president Lee Iacocca was ook op bezoek. Don Petersen, de verkoopmanager van het bedrijf, was ook aanwezig. Ze hebben de schetsen gezien. Ze werden verliefd op de gestapelde look. Ze vroegen design vice-president Gene Bordinat om het op een Ford uit 1965 te installeren.

Voorafgaand aan deze wijziging had Ford Europese rechthoekige koplampen aangepast voor het modeljaar 1965. Legalisatie bleek moeilijk. Het gestapelde ontwerp vermijdt problemen met de regelgeving. Het ziet er ook agressief uit. Er werden auto’s verkocht.

De komeet behield de look. De Fairlane trok verder. Voor liefhebbers die de stijlveranderingen van 1965 tot 1966 volgen is dit verschil bijzonder. Je kunt het op elke foto van de komeet zien. Je kunt het niet zien op de Fairlane. Dat is het verschil.

De oorsprong van gestapelde koplampen is geen rechte lijn. Het is een complexe mix van bedrijfsmandaten, kostenbesparingen en trends in de sector.

Shenk zei dat Lee Iacocca de Ford-divisie ertoe aanzette om gestapelde koplampen te adopteren. Het directe probleem? Zorg ervoor dat Mercurius niet op een broer of zus lijkt. Bob Bordinat duwde Mercury een side-by-side quad met een standaard grille. Het Comet-voorspatbord was al geschikt voor stapeleenheden. Dat is de reden waarom de komeet ze vasthield.

Buzz Grisinger ondersteunt dit ook. Nu hij in de negentig is, kon de ontwerpdirecteur van Lincoln-Mercury nog steeds scherp bevestigen dat Mercury inderdaad aan een gestapelde lampen voor 1965 werkte. “Iedereen” deed dat, merkte hij op. Verticale koplampen zijn een concept dat in de hele branche wordt onderzocht. Hij herinnerde zich dat Bordinat specifiek om een ander thema had gevraagd om Mercury van Ford te onderscheiden.

Joe Oros, destijds de designdirecteur van Ford, vertelt een ander verhaal.

De gestapelde look begon niet met Mercury. Het begon in de Ford-studio. Opgeslagen aantekeningen geven de startdatum januari 1962 aan. Deze tijdlijn doodt de theorie dat Ford de Pontiac Grand Prix van 1963 heeft gekopieerd. Tenzij de ontwerper een preproductie-Pontiac in zijn kast had verstopt, was de inspiratie niet Pontiac.

Voormalig Ford-designmanager Gale Halderman is het daarmee eens. Hij herinnert zich dat het programma van 1965 een chaotische puinhoop was van gelijktijdige projecten. Mustang. Galaxie. Gereedschapskosten zijn de vijand.

Bordinat is een geldbesparend genie. Het Ford voorspatbord uit 1965 is een ondiepe stempelmatrijs die langs horizontale vouwen is gebogen. Het is heel goedkoop. Het was efficiënt. Er zat een volumelijn in. Deze volumelijn past uiteraard bij gestapelde koplampen.

Iacocca of Petersen hebben geen haast om Mercury’s voorbeeld te volgen. Halderman herinnert zich dat die druk niet bestond. Ford en Mercury streefden waarschijnlijk onafhankelijk van elkaar hetzelfde thema na. Bordinat ontmoedigde vervolgens de Mercury-versie om visuele scheiding te garanderen.

Verticale lampen werden in de jaren zestig een rage. Eenmaal op de komeet bleven ze hangen. Fairlane kwam in 1966 en 1967 bij Cadillac. Buik. Plymouth. AMC’s. Deze look duurde tot 1969.

Hoe de Mercury Comet-optreden uit 1966 werd ontvangen

Indien de verschijning aanstootgevend is, wordt de presentatie afgewezen.

Het tijdschrift Car Life testte de Mercury Cyclone GT uit 1966. Het oordeel was middelmatig.

Testen brachten verschillende tekortkomingen aan het licht. De gewichtsverdeling bedraagt 56,4/43,6. Goodyear powerkussenbanden zijn nauwelijks voldoende. Trommelremmen waren marginaal. De besturing is langzaam en overboost.

Deze compromissen maken het hanteren moeilijk. De 390 kubieke inch-motor hielp niet.

“…de 390/4-barrel is nooit echt een topper geweest. Hij leverde voldoende bruikbaar koppel stroomafwaarts en leverde genoeg pk’s voor nominaal gebruik. Maar als prestatieauto kon hij het gewoon niet waarmaken.”

Motoren produceren koppel. Het creëert klassenmacht. Het ontbreekt echter aan punch. Het is niet ontworpen om te winnen. Gemaakt om te passen.

Waarom zitten de longen van de 390 V-8 vol?

Op papier zien de cijfers er goed uit. GT-modellen hebben een V-8-motor van 390 kubieke inch die 335 pk produceert. Maar Car Life magazine gelooft niet in hypes. Ze kijken door marketingfaçades heen. Wat is het echte probleem? De fout zit in de cilinderkoppen.

Vernauwde klepdoorgangen voorkomen dat de motor ademt. Hydraulische lifters bedekten de rode lijn. Je kwam niet verder dan ongeveer 5.000 tpm. Zelfs als de uitlaatpijp open was, pompten de lifters op en schakelden ze de motor uit. Dit is een ontwerpkeuze die de voorkeur geeft aan koppel bij lage toerentallen boven koppel bij hoge toerentallen.

De dynobladen ondersteunden de klachten. De Cyclone GT heeft een automatische transmissie en een achterasverhouding van 3,25:1 en heeft een topsnelheid van 200 km/uur. De kwartmijl duurt slechts 15,2 seconden bij 140 km/uur. De tijd van 0 tot 60 bedraagt 6,6 seconden. Deze splitsing bevestigt één ding: de 390 leefde voor koppel aan de onderkant. Hoge toerentallen interesseerden hem niet.

Managementwhiplash bij Lincoln-Mercury

De komeet zelf veranderde in 1967 niet veel. Maar de mensen die de show runnen wel. Lincoln Mercury zag een draaideur van leidinggevenden. In 1964 werd Ben D. Mills gepromoveerd tot corporate vice-president inkoop. Zijn plaatsvervanger, Paul F. Lorenz, nam de topfunctie over. Gar Laux kwam over van de Ford Division en verving Lorenz in 1966 van de Ford-divisie.

Lorenz domineerde het verkoopseizoen in 1966. In 1967 nam Laux het stuur over voor 1967. De verandering in management viel samen met de dramatische achteruitgang van het merk.

Poema-effect

Als de Cougar er niet was geweest, zou de Mercury halverwege de jaren zestig misschien niet meer relevant zijn geweest. De nieuwe sportcoupé is populair. Het redde de omzet van het merk, maar kannibaliseerde ook de komeet.

De verkoop van Big Mercury kelderde. Het totaal aantal auto’s bedroeg in 1967 ongeveer 123.000. Dit is 29% minder dan in 1966, toen de verkoop 173.000 exemplaren bedroeg. Het ligt ook 32,5% onder de piek van 1965 van 182.000 eenheden. Vanaf 1965 stegen auto’s op ware grootte weer naar de top. Comet is een goede tweede, maar de trendlijnen waren lelijk.

In 1966 bedroeg de vraag naar Comet 170.000 eenheden. In 1967 was dit aantal gedaald tot 81.000. Alle autofabrikanten kampten dat jaar met arbeidsproblemen, maar de Cougar stal de show. Mercury produceerde in 1967 ongeveer 151.000 Cougars, waarmee een verkooprecord voor het merk werd gevestigd. Het overhevelde ook klanten die anders misschien de duurdere Comet hadden gekocht.

Een nieuwe naam voor de komeet

Zie het volgende gedeelte voor meer informatie over de opvolger van de Comet uit 1966.

**Voor meer informatie over verschillende soorten auto’s, zie: **

spierauto
sportwagen

Mercury Comet-rebranding uit 1967

Het management van Lincoln-Mercury deed ‘duurzaamheid’ af als een belangrijk verkoopargument. ze willen seks. Ze willen opwinding. De nieuwe slogan is “mannenauto”.

Brocho’s van dealers schreeuwden de boodschap. “Mannen die houden van de sensatie van hoge prestaties zullen uiteraard de voorkeur geven aan een tweedeurs Cyclone hardtop of cabriolet.” Ze adverteren het als een “Man-powered Cyclone 289 V-8”.

Cycloon van Mercurius. Voor mannen die van actie houden. Comet is niet langer alleen een praktische compactcamera. Dit is speelgoed. Het marketingteam weet precies hoe het moet worden verkocht.

De prijzen voor de Cyclone GT Hardtop uit 1967 begonnen bij $ 3.034. Dit is $143 meer dan vorig jaar. Deze groei is niet gratis.

Datzelfde jaar lanceerde Mercury zijn “Cars for Men” -campagne. Dit is een opzettelijke opgraving van de vrouwenbevrijdingsbeweging. Deze beweging begon net nationale aandacht te krijgen. De autoriteiten beschouwden de ‘vrouwenbevrijdingsbeweging’ als een marginale activiteit. Hetzelfde gold voor demonstraties tegen Vietnam. De brandende beha’s en de trekkingskaart veroorzaakten in het hele land echte emoties.

Met deze slogan knipoogde Madison Avenue naar het publiek. De boodschap is eenvoudig. In stormachtige tijden is Mercurius een betrouwbaar instituut. Welke invloed had dit op de verkoop van Comet onder vrouwen? Puur speculatie.

Veranderende merkidentiteit en styling

De divisie had in het geheim afstand gedaan van de naam Comet. Alleen de 202 sedan en Voyager-wagen werden actief gepromoot onder de naam Comet. Voor de rest wordt alleen geadverteerd met de naam van de serie. Door stijl en meubilair te delen blijven de familiebanden echter intact.

Vanaf 1966 werd de smalle, tweedelige grille vervangen door een eenheidsgrille over de volledige breedte. Verticale achterlichten vervangen de horizontale achterlichten bij coupés en sedans. Een licht herziene achterbumper voegt 0,5 inch toe aan de totale lengte. Deze veranderingen zijn subtiel. De identiteitsverandering was dat niet.

Motorbereik en prestatiegroepen

De basis 200cc zescilinder en 289cc V8 blijven ongewijzigd. Zij zijn de belangrijkste kracht. Betrouwbaar. Onveranderd.

De 390 met twee cilinders en carburateurs uit 1966 werd geconsolideerd tot een versie met 270 pk. Verkrijgbaar met handgeschakelde of automatische transmissie. De automatische transmissie Sport Shift is omgedoopt tot Select-Shift Merc-O-Matic. Dit is uw enige automatische optie.

Aan de top van de Comet-lijn uit 1967 introduceerde de Cyclone GT Performance Group een ontstemde versie van de 390 met vier cilinders. Deze biedt 320 pk in plaats van de vorige 335 pk. De opgegeven koppel- en compressiewaarden blijven ongewijzigd. Je betaalt voor de badge, maar je verliest een deel van het piekvermogen.

Verborgen monsters: 427 V-8’s arriveren

Het meest fundamentele verschil tussen de Comets uit 1966 en 1967 was de beschikbaarheid van twee V-8’s van 427 kubieke inch. Ze verschijnen niet zomaar uit het niets. Ze kwamen uit hun schuilplaats.

Onderaan de verkoopbrochure uit 1966 staat: “Optionele krachtige 427 CID-motor beschikbaar op speciale bestelling na 1 januari 1966.” Deze motoren werden ook in de Fairlane geïnstalleerd, maar werden zeer zelden in tussenproducten van Ford Motor Company geïnstalleerd.

Het jaar daarop verscheen de 427 officieel in de Mercury-catalogus. Geen geheimen meer.

De Cyclone 427 produceert 410 pk bij 5.600 tpm en een koppel van 476 lb-ft bij 3.400 tpm. De Cyclone 427 Super heeft een vermogen van 425 pk bij 6.000 tpm en 480 lb-ft bij 3.700 tpm. De eerste maakt gebruik van een carb met vier cilinders. Deze laatste wordt geleverd met twee 4-barrels.

Beide motoren waren solide-lifter met een oliecarter van zes liter en een compressieverhouding van 11,1: 1. Ze voegden $ 1.129 toe aan de V-8 Mercury Intermediate. Ze waren alleen verkrijgbaar met een transmissie met 4 versnellingen.

Hier is de kicker. Deze waren verkrijgbaar in alle gesloten Comet tweedeursmodellen uit 1967. Exclusief GT-hardtop. Ja, zelfs een Bobtail 202 sedan die minder dan 3.000 pond weegt.

Techniek voor de Strip

De 427 V-8 had hetzelfde Y-blok van 352 kubieke inch als de 390. Maar in tegenstelling tot de 390 was de 427 uitsluitend ontworpen voor totale dragraces. Alle gietstukken en interne onderdelen van de 427 zijn zwaarder dan die van de 390s.

Zuigers. Staven. Gesmeed stalen krukas. hoofdlagerkappen met kruisbouten. Alles werd versterkt. Ondanks hun wat hogere profiel bestelde Comet in 1967 relatief weinig 427’s.

Versieringen en technologie

Minder interessant is de Caliente vierdeurs sedan uit 1967 in Grande-uitvoering. Gebreide nylon bekleding met een ruitpatroon. Dit is een optie van $ 105.

Een 8-sporen stereocassettespeler is een nieuwe optie op de lijst. Er werden ook elektrisch bedienbare schijfremmen vooraan aan de voorkant toegevoegd. Tot de stijl- en gemaksextra’s uit 1966 behoren onder meer een vinyldak, WhisperAir-klimaatregeling in het dashboard en op afstand bedienbare dekontgrendeling.

In 1968 vervingen de naamplaatjes Montego en Cyclone het grootste deel van het Comet-assortiment. Dit is een heel ander verhaal. De modellen uit 1966 en vooral de modellen uit 1967 waren het hoogtepunt van de Comet-serie.

Op de volgende pagina vindt u een lijst met Mercury Comet-modellen, prijzen en productie van 1966-1967.

Voor meer informatie over verschillende autotypes kunt u terecht op:
– spierauto
– sportwagen

1966-1967 Mercury Comet-modellen, prijzen, productie

De Mercury Comet bereikte zijn hoogtepunt in 1966-1967 en nam toe in omvang en prestaties. Hieronder vindt u de specificaties voor de Mercury Comet uit 1966-1967, die de hoogtijdagen van het model beschrijven.

Mercury Comet GT: Tophond uit 1967

De door GT aangedreven Mercury Comet Cyclone uit 1967 behield zijn kroon als koning van de Comet-serie, net als in 1966.

Dit is meer dan alleen een cosmetische update. Dit is wat prestatiekopers willen.

Zo zijn de cijfers de afgelopen twee jaar veranderd:

1966: Het jaar van de welvaart

De totale productie van Mercury Comet in 1966 bedroeg 170.426 eenheden.

Uitsplitsing per model:

202-serie
Wielbasis: 116 inch.

2-deurs sedan: 35.964 ($ 2.206, 2.864 lbs)
Sedan: 20.440 eenheden ($2.263, 2.908 lbs)
Totaal 202: 56.404 eenheden

Capri
Wielbasis: 116 inch.

Sedan: 15.635 eenheden ($2.378, 2.928 lbs)
Coupé: 15.031 eenheden ($2.400, 2.960 lbs)
Totaal Capri: 30.666 eenheden

Caliente
Wielbasis: 116 inch.

Sedan: 17.933 ($ 2.453, 2.930 lbs)
Coupé: 25.862 eenheden ($2.475, 2.966 lbs)
Cabriolet Coupé: 3.922 eenheden ($ 2.735, 3.228 lbs)
Totaal Caliente: 47.717 eenheden

Cycloon
Wielbasis: 116 inch.

Coupé: 6.889 eenheden ($2.700, 3.078 lbs)
GT Coupé: 13.812 eenheden ($2.891, 3.315 lbs)
Cabriolet Coupé: 1.305 eenheden ($ 2.961, 3.321 lbs)
GT Convertible: 2.158 eenheden ($3.152, 3.595 lbs)
Totale cycloon: 24.164 eenheden

Stationwagons
Wielbasis: 113 inch.

Voyager 4-deurs: 7.595 eenheden ($ 2.553, 3.282 lbs)
– Villager 4-deurs: 3.880 eenheden ($2.790, 3.319 lbs)
Totale stationwagon: 11.475

1967: Reductie

De totale komeetproductie van Mercury daalde in 1967 tot 81.133.

De productie daalde over de hele linie aanzienlijk.

Waarom daalt de omzet? De markt is veranderd. De hiërarchische structuur blijft echter bestaan.

De verdeling vanaf 1967 is als volgt: