Eigenaren van elektrische voertuigen (EV’s) die afhankelijk zijn van de openbare infrastructuur in plaats van van thuisladen, worden geconfronteerd met een dreigende financiële druk. Terwijl exploitanten van oplaadnetwerken worstelen met torenhoge overheadkosten, waarschuwen brancheleiders dat de last van deze kosten onvermijdelijk op de automobilist zal worden afgewenteld.
De stijging van de vaste kosten
De belangrijkste drijfveer achter de stijgende prijzen zijn niet de elektriciteitskosten zelf, maar de vaste kosten die gepaard gaan met het in stand houden van een verbinding met het elektriciteitsnet.
Osprey, een groot Brits snellaadnetwerk, heeft onlangs een duizelingwekkende ongelijkheid in locatiekosten benadrukt. In een opmerkelijk voorbeeld in Wolverhampton stegen de jaarlijkse vaste kosten voor een enkele locatie in vijf jaar tijd van slechts £87 naar £33.651.
Volgens Andrew Nosworthy, commercieel directeur van Osprey, heeft de sector deze enorme stijgingen al zo lang mogelijk geabsorbeerd, maar wordt het huidige model onhoudbaar.
Het prijskaartje doorbreken
Om te begrijpen waarom opladen duur lijkt, is het noodzakelijk om te kijken naar de prijs per kilowattuur (kWh). Momenteel bedragen de gemiddelde kosten voor snel en ultrasnel opladen ongeveer 76p per kWh.
Brancheorganisatie ChargeUK geeft een overzicht van waar dat geld daadwerkelijk naartoe gaat:
– Permanente kosten: Ongeveer 30p per kWh (deze zijn sinds 2020 met bijna 500% gestegen).
– Beleidsheffingen: Tussen 6p en 10p per kWh.
– BTW: Ongeveer 10p (gebaseerd op een tarief van 20%).
Dit betekent dat een aanzienlijk deel van wat een bestuurder aan het stopcontact betaalt, niets te maken heeft met de daadwerkelijk verbruikte energie, maar eerder met de kosten om de oplader “op afroep” en klaar voor gebruik te houden.
De “capaciteitskloof”: betalen voor de toekomst
Een centrale vraag rijst: als slechts ongeveer 5,4% van de Britse voertuigen momenteel elektrisch is, waarom zijn deze vaste kosten dan zo astronomisch?
Het antwoord ligt in infrastructuurschaling. Om een toekomst te ondersteunen waarin miljoenen elektrische voertuigen op de weg rijden, investeren operators zwaar (ongeveer £6 miljard**) in het netwerk voordat het winstgevend wordt.
“De sector betaalt vaste kosten op basis van toekomstige capaciteit, niet op basis van het huidige gebruik”, legt Jarrod Birch van ChargeUK uit.
Omdat het elektriciteitsnet moet worden gebouwd om de ‘piekvraag’ (de momenten waarop veel auto’s tegelijk opladen) aan te kunnen, moeten exploitanten betalen voor enorme hoeveelheden capaciteit die vaak onbenut blijven. Sommige exploitanten melden dat hun locaties momenteel slechts op een capaciteit van 25% tot 33% draaien, maar toch de volledige prijs moeten betalen om ervoor te zorgen dat het elektriciteitsnet de dag aankan dat de vraag uiteindelijk arriveert.
De BTW-onzekerheid
De kosten van publieke heffingen zijn ook verstrikt in een juridisch getouwtrek met betrekking tot belastingen.
– Het precedent: Een tribunaal uit februari oordeelde dat het opladen van openbare elektrische voertuigen moet worden belast tegen het 5% binnenlandse tarief in plaats van het 20% commerciële tarief, wat de prijzen voor chauffeurs aanzienlijk zou hebben verlaagd.
– De huidige status: De Britse regering heeft te kennen gegeven in beroep te willen gaan tegen deze beslissing, waardoor de mogelijkheden voor goedkoper opladen in een juridisch niemandsland blijven.
Impact op de transitie
De financiële realiteit van publieke heffingen creëert een ‘laadkloof’. Terwijl huiseigenaren kunnen profiteren van lagere elektriciteitstarieven ‘s nachts, worden degenen die afhankelijk zijn van openbare netwerken (waaronder veel wagenparkbeheerders en stadsbewoners) geconfronteerd met veel hogere operationele kosten. Zoals opgemerkt door de British Vehicle Rental and Leasing Association (BVRLA), blijven deze hoge kosten een aanzienlijke belemmering voor de wijdverbreide adoptie van elektrische voertuigen.
Conclusie
Terwijl laadnetwerken zich voorbereiden op een toekomst met veel vraag, worden ze momenteel gedwongen te betalen voor enorme elektrische capaciteit die nog niet volledig wordt benut. Totdat de vraag de infrastructuur inhaalt, of het belasting- en netwerkbeleid wordt geherstructureerd, zullen de kosten van openbaar opladen waarschijnlijk een aanzienlijk obstakel blijven voor EV-gebruikers.
