Honda Prelude powraca. CR-V otrzymał świeże „opakowanie” hybrydy. Na pierwszy rzut oka widać, że w australijskiej branży motoryzacyjnej zawitała wiosna.
Ale sprzedaż Hondy nie rośnie gwałtownie. W ogóle.
Podczas gdy rywale gonią rekordy, wzrost Hondy wynosi skromny 1%. To subtelny sygnał na radarze. Albo nie?
„Tak, zwiększyliśmy roczny wzrost o jeden procent, ale te liczby nie mówią wszystkiego”.
Takie posunięcie podjął dyrektor Hondy Australia Robert Thorpe, który na początku tego roku połączył siły z dyrektorem generalnym Jayem Josephem, aby sterować statkiem po wzburzonych wodach.
Stawia na coś, czego nie widzi w lusterku wstecznym: przychodzą zamówienia.
Niewidzialny bum
Czerwiec okazał się pogodny.
To był najlepszy miesiąc Hondy pod względem zamówień od czterech lat. A co najważniejsze? Zamówienia zostały złożone przez prawdziwych ludzi. Żadnych zniżek dla flot, żadnego zwiększania statystyk kosztem pojazdów rządowych. Po prostu zwykli Australijczycy płacący rachunki.
„Mamy o 20–30 procent więcej zamówień niż w zeszłym roku” – mówi Thorpe. „Podstawowa kondycja firmy jest stabilna”.
Tak, jest tu luka. Nie widzisz skoku sprzedaży, ale czujesz popyt w salonie. Wszystko zależy od czasu, zapasów i cierpliwości.
Thorpe spodziewa się, że w drugiej połowie 2026 r. te szepty zamienią się w krzyki. Dzięki zaktualizowanym modelom CR-V, ZR-V, nowemu Prelude i tajemniczemu „Super-One”, które pojawią się w przyszłości, rurociąg jest pełny.
„Ale liczby są tylko liczbami, dopóki nie zostaną przełożone na dostarczone samochody” – wzrusza ramionami.
Problem z preludium
Porozmawiajmy o tym samochodzie.
Nowe Preludium. Samochód sportowy za 65 000 dolarów, który bardziej przypomina klimat niż linię na wykresie.
Rozumie się, że obecnie ma 86 nabywców. Od kwietnia – 228.
W skali masowego przemysłu motoryzacyjnego jest to kropla w morzu.
Czy Honda jest rozczarowana? Nie. Liczyli na powolne spalanie.
“Teraz nie liczy się ilość. Ważne są zapytania. Ważni są ludzie, którzy przychodzą do salonu “, wyjaśnia Thorpe. Ludzie wchodzą. Patrzą. Wsiadają za kierownicę. Studiują szczegóły. Czynnik ciekawości nie wchodzi w grę.
A cena? To jest naprawione. Żadnego targowania się.
Honda nie lubi gier. Kiedy wchodzisz do salonu, cena jest ceną. Zabrali i odeszli. Dodatkowo jest hak. Usługa kosztuje 199 USD za wizytę przez pięć lat. Wykonaj obliczenia samodzielnie, a otrzymasz ośmioletnią gwarancję.
„To pełny pakiet własności” – mówi Thorpe. – Nie tylko samochód. I zaangażowanie.
Impas pojazdów elektrycznych?
Oto nieprzyjemny fakt. Honda wycofała samochody elektryczne serii 0 jeszcze przed ich premierą.
Siedziba globalnej firmy nacisnęła hamulec. Jednocześnie samochody elektryczne zbliżają się do jednej czwartej udziału w rynku na australijskich drogach.
Honda czuje presję.
„Chciałbym mieć samochód elektryczny w naszym segmencie klasy średniej. Ale nie mogę tego zrobić z powietrza” – przyznaje Thorpe.
Obecnie skupiają się na hybrydach.
Czy logika jest prosta? Większość kierowców nie jest jeszcze gotowa na przejście z gazu na akumulatory. Krok jest za duży. Hybrydy są mostem. Dane to potwierdzają.
W czerwcu 96% wszystkich CR-V i ZR-V sprzedanych w Australii to hybrydy.
„Ta strategia działa” – upiera się.
Tak. Dopóki logistyka nie zacznie ograniczać marży. Ceny paliw biją rekordy. Transport nie jest bezpłatny. Gdzieś pomiędzy fabryką w Japonii a garażem marże stają się cienkie.
„To bitwa” – mówi. „Zarządzamy tym, co możemy”. Reszta… cóż, takie jest życie biznesu.
A co z BYD? Dlaczego powinni?
Jest jeszcze kwestia chińska.
BYD. Wybuchowy wzrost. Ogromna linia. Czy dyrektorzy Hondy mają z tego powodu nieprzespane noce?
Thorpe macha ręką. On to macha.
„To wyjątkowa historia” – zgadza się. — Być może to dobry argument dla uniwersytetu. Ale dla nas?
Pauza. Potem jasność.
Nie będą się spieszyć z budową pięciu samochodów na pięć segmentów. Przynajmniej nie teraz.
Zamiast tego skupiają się na tym, co działa. CR-V. HR-V. Zaufane nazwy. Imiona z historią.
„Kiedy wsiądziesz za kierownicę, specyfikacje nie mają znaczenia” – mówi.
Czy to jest arogancja? Albo pewność siebie?
Najprawdopodobniej oba.
Rzecz w tym, że Honda nie goni za głośnością dla samej głośności. Chcą głębi. Właściwości. Powody, dla których warto wyjść poza salon wystawowy.
Czas pokaże, czy to wystarczy, aby złapać ogon tylnego wiatru wiejącego nad Australią.
Ale jedno jest prawdą: nie wpadają w panikę.
