Verhoog de rijhoogte van een bestseller. Boom. Je hebt een veilige gok.
Audi ontdekte dit al in 2011. Ze namen hun ongelooflijk populaire A3-hatchback, tilden hem op, plaatsten SUV-badges op de deuren en creëerden de Q3. Het werkte. Het werkt nog steeds.
Nu de derde generatie er is, evolueren de Mk2-modellen richting koopjesstatus. Voor 10.000 euro of zo kun je al een behoorlijk exemplaar kopen. Waarom naar iets anders kijken?
Het is niet zomaar een A3 in Drag Queen-laarzen
Het is iets groter. Nog geen 4,5 meter lang, dus past niet overal waar een A3-blikje staat. Maar het interieur ademt gemakkelijker. Meer ruimte om uw benen te bewegen. Meer ruimte om je ellebogen te spreiden.
Het rijden voelt vertrouwd genoeg. Hij rijdt als een hatchback. De besturing is licht, de knoppen zijn logisch. Maar let op de rijkwaliteit op slecht asfalt. Het is een beetje houten. Dom, zelfs. Je voelt elke scheur in de weg door je stoel heen.
Toch blijft de verfijning overeind.
Binnen is nog steeds de sterke kant
Audi was ooit de koning onder de dashboards. De Q3 Mk2 respecteert nog steeds die erfenis. Het plastic rammelt niet. De schakelaars klikken tevreden. Die tactiele stevigheid? Een BMW X1 probeert het. Een Mercedes GLA wil dat wel. Maar het interieur van Audi heeft dat specifieke gewicht.
De technologie is vandaag de dag nog steeds levensvatbaar. Je krijgt Apple CarPlay. Je krijgt Android Auto. Fysieke klimaatregelaars ook – geen probleem met de klimaatschuifregelaars op het aanraakscherm.
Het digitale instrumentenpaneel is standaard. Het is duidelijk. Configureerbaar. Scherp.
Blinde vlekken zijn de belasting
Maar denk niet dat cross-overs inherent veiliger zijn qua zichtbaarheid. De Q3 faalt in deze test.
De pilaren zijn dik. Grote, glasloze tralies tussen de ramen die kinderen, kegels en andere chauffeurs verbergen. Het wordt nog erger als je de Sportback-variant koopt. Die schuine achterruit? Het beperkt het zicht naar achteren tot een fijn punt. Je kunt net zo goed door een sleutelgat kijken.
Controleer het specificatieblad zorgvuldig. Modellen met een lagere uitrusting zijn niet altijd voorzien van parkeersensoren. Je zult ze willen hebben. Je zult dagenlang naar blinde vlekken kijken.
Comfort voor u, gemiddeld voor anderen
De stoelen? Uitstekend. Vooral op Sport-trims of hoger. De versterkingsaanpassing is reëel. De lendensteun ondersteunt daadwerkelijk. Op de M40 kunt u in deze stoelen drie uur zitten en heeft u daarna geen fysiotherapie meer nodig.
De achterkant? Meh.
De ruimte is gemiddeld. Langere volwassenen zullen klagen. Hun knieën zullen de rugleuningen te snel vinden. De Sportback-versie maakt dit nog erger vanwege problemen met de hoofdruimte. Opgroeiende tieners vinden dat meestal niet erg.
De bagageruimte is de uiteindelijke berekening. Met de bank omhoog haal je, afhankelijk van het stoelschuifmechanisme, tussen de 530 en 675 liter. Plat vouwen? 1.525 liter. Dat is genoeg voor IKEA-reisjes of korte vakanties.
“Is de achterbank krap voor twee lange vrienden die op weg zijn naar Edinburgh? Waarschijnlijk. Maakt het ze uit of ze Audi-kwaliteit voorin krijgen? Misschien niet.”
Is het een perfecte auto? Nee. Het zicht is slecht. De rit is niet zacht. Maar voor € 10,00 is het een Audi. Het voelt solide. Het ziet er modern genoeg uit om schaamte te voorkomen.
