De gasprijzen prikken. Zeker als je veel rijdt. De centen stapelen zich op en doen pijn. Zelfs als uw auto al efficiënt is, is elke fractie van belang. Ik wilde precies zien hoeveel mijn Toyota Prius bij normaal rijden uit een tank kan persen. Geen speciale testen. Alleen ik, mijn woon-werkverkeer en de weg.
De cijfers op papier
Begonnen bij de pompen. Even die tank van 40 liter bijgevuld. Kosten ruim €60. Vorige maand was dat € 45,-. De pijn is echt. Op het dashboard staat een actieradius van 467 mijl. Houd dat figuur vast.
Toen ging ik naar openbare opladers. De 13,6 kWh-batterij van de PHEV is aangesloten. Kostte me ongeveer £ 7 voor 48 cent per eenheid. Gaf me ongeveer 35 tot 40 mijl puur elektrisch bereik. Thuis opladen via een wallbox is natuurlijk goedkoper, maar vanwege de nauwkeurigheid wilde ik het openbare tarief.
Het doel is eenvoudig. Laat beide bronnen leeglopen. Gas. En sap. Daarna bijvullen.
Mijn route omvatte een woon-werktraject van 220 kilometer, een ritje naar Gatwick gedurende 320 kilometer en ten slotte een stuk naar Hereford van ongeveer 420 kilometer. Geen hypermilingtrucs. Je hoeft niet meer achter vrachtwagens te kruipen om elke druppel te redden. Gewoon normaal rijden. Ik liet zelfs mijn voet zo weinig als gewoonlijk van het pedaal. De enige voorbereiding was het oppompen van de banden. Ik dacht dat ik een pomp zou raken voordat ik Hereford zou bereiken.
Een Prius zou niet zo snel moeten aanvoelen.
De proefrit
Dit was tevens een levensduurcheck. Ik had de auto nog maar een paar weken in bezit. Ik wist niet hoe het voelde op lange ritten of op gevarieerde wegen. Het antwoord kwam snel. Bij Four Marks op de A3 werd de persoonlijkheidsverandering duidelijk. Toyota heeft deze sedan omgedoopt tot iets dat mensen echt willen. Er was macht. Echte macht.
Meestal gedraagt het zich vanzelf. De 2,0-liter viercilinder en de elektromotor werken beleefd. Prima om te cruisen. Maar ik kwam op bochtige vierbaanswegen terecht. Ik herinnerde me de statistieken: 223 pk gecombineerd. Nul naar 62 in 6,8 seconden.
Ik drukte het gaspedaal in. Het lacht terug. Met het kleine stuur en die lage zitpositie voelt de Prius wendbaar aan. Wendbaar zelfs. Ik moest ineens denken aan de recensie van mijn collega Kris Culmer, nadat hij onlangs de sleutels had ingeleverd. Hij kon het ook niet geloven. Het hoort niet snel te zijn. Toch stond ik daar, in een eco-auto door de bochten accelererend.
