Ze noemen het een landjacht. Dat is een vreemde formulering totdat je het ziet. Dan is het logisch. De nieuwe Rolls-Royce Phantom Regotta is niet alleen lang, hij is substantieel. Het staat bovenaan de stapel als een eenmalige custom build op basis van de Phantom Extended.
Lengte is hier van belang. Met een lengte van 235,5 inch reikt dit ding verder dan je waarschijnlijk rijdt. Hij is bijna dertig centimeter langer dan een grote Cadillac Escalade ESV. Stel je voor dat je hem op je oprit parkeert en je afvraagt hoe de post langskomt.
Maar grootte is niet het verhaal. Het is het thema. Specifiek de racescene aan de Engelse zuidkust. De hele auto is een eerbetoon aan jachten die door dat woelige water hakken.
De verf doet het zware werk aan de voorkant. Een tweekleurige mix van Regatta Blue en English White. Ze slaan deze kleuren echter niet zomaar samen. Het is met de hand gelegd om de scherpe lijn na te bootsen waar een romp het water raakt. Scherp. Verschillend. Nat uitziend.
“Herinnert zich aan de lijn waar de romp van een jacht het water raakt.”
De wielen verwijzen eerder naar hardware dan naar aerodynamica. Gepolijste schijven op 22 inch velgen. Ze zien eruit als stalen lieren die je op echte dekmachines aantreft. Chrome-accenten flitsen in de zon. Subtiel als je weet waar je op moet letten. Luid als je dat niet doet.
Stap binnen en het oceaanthema wordt nog duidelijker. Of beter gezegd: het kantelt.
De chauffeur krijgt overal marineblauw leer. Grace White-stiksels volgen de lijnen als touwen. Het stuur verdeelt de kleuren ook. Het voelt nautisch aan zonder een bootreplica te zijn. Vooral omdat hij rijdt als een auto.
Kunst komt uit de fabriek. Niet uitbesteed. Op de galerij op het dashboard hangt een stuk genaamd “Aquarel”. Ze hebben er nieuwe verven en mengtrucs voor uitgevonden. Twee weken lang panelen testen om de oceaangradiënt goed te krijgen. Bestaat er een betere manier om met vakmanschap te pronken dan het achter een stuur te verbergen? Misschien niet.
De achterbanken gaan de tegenovergestelde kant op. Grace White domineert met marineblauwe biezen. Twee geïsoleerde tronen gescheiden door hout. Prachtig chevronhout. Dure uitstraling.
Er werd echt moeite gestoken in de picknicktafels. Elk duurde 120 uur. Zestien planken Royal Walnut. Daartussen dunne reepjes Zwarte Bolivar. Ze proberen het dek van een jacht na te bootsen. En eerlijk? Het werkt. Daar wil je sandwiches uitsmeren. Je zou het leuk vinden om dat te doen.
Zelfs de lichten doen mee aan de parade. Verlichte deurpanelen zorgen voor de sfeer. Daarboven schittert de Starlight Headliner met 1.307 individuele glasvezels.
Dit zijn geen willekeurige stippen. Ze brengen de getijdenstromingen rond het eiland Wright in kaart. Wervelende patronen in de lucht. Donkere waterstromen veranderden in licht.
Het kost wat Rolls-Royce kost. Blijkbaar. Het kost veel tijd om te maken. Uiteraard ook. Je eindigt met een monument van 5 meter voor zoutwaterrecreatie op banden. Het zit daar. Wachten. Ziet er op een heel specifieke manier duur uit.
Het waterpeil is niet voldoende gestegen om het te laten zinken. Nog.
